រឿង ទីណា និងដើមឈើនិយាយ
សំឡេង៖
នៅក្នុងភូមិស្ងាត់មួយក្បែរព្រៃបៃតងដ៏ធំល្វឹងល្វើយ មានក្មេងស្រីម្នាក់ឈ្មោះ ទីណា។ ទីណា ឆ្លាត ចង់ដឹងចង់ឃើញ... ហើយតែងតែប្រញាប់ប្រញាល់។
ទីណា (ខកចិត្ត)៖
"ហេតុអ្វីបានជាអ្វីៗចំណាយពេលយូរម្ល៉េះ? ខ្ញុំសង្ឃឹមថាជីវិតនឹងងាយស្រួលជាងនេះ!"
នាងទាត់គ្រួសមួយធ្លាក់តាមផ្លូវព្រៃ ខណៈពេលដែលពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងចូលដើមឈើខ្ពស់ៗ។
នៅពេលដែលទីណាដើរចូលទៅក្នុងព្រៃកាន់តែជ្រៅ នាងបានឮសំឡេងស្រទន់មួយ។
សំឡេងអាថ៌កំបាំង៖
"ហេតុអ្វីបានជាដកដង្ហើមធំបែបនេះសម្រាប់បេះដូងតូចបែបនេះ?"
ទីណា ស្រឡាំងកាំង។
ទីណា៖
"អ្នកណានិយាយបែបនោះ?!"
ដើមអូកដ៏ធំបំផុតចាប់ផ្តើមភ្លឺចែងចាំងយ៉ាងកក់ក្តៅ។
ដើមឈើ (សំឡេងទន់ភ្លន់ និងឈ្លាសវៃ)៖
"គឺខ្ញុំ ក្មេងតូច"។
មុខមួយលេចឡើងនៅលើសំបកឈើ - ភ្នែកដ៏សប្បុរស និងស្នាមញញឹមដ៏កក់ក្តៅ។
ទីណា (ភ្ញាក់ផ្អើល)៖
"ដើមឈើ... កុំនិយាយ"។
ដើមឈើ (សើច)៖
"លុះត្រាតែមាននរណាម្នាក់ត្រូវការស្តាប់"។
ទីណា៖
«ខ្ញុំសង្ឃឹមថាជីវិតនឹងងាយស្រួលជាងនេះ»។
ដើមឈើ៖
«ងាយស្រួលជាងនេះ? មើល»។
ដើមឈើបង្ហាញនាងនូវចក្ខុវិស័យនៃគ្រាប់ពូជមួយនៅក្រោមដី។
ដើមឈើ (សំឡេង)៖
"គ្រាប់ពូជនោះត្រូវតែរុញច្រានឆ្លងកាត់ភាពងងឹត... មុនពេលវាបានឃើញព្រះអាទិត្យ"។
ពន្លកកំពុងតស៊ូឆ្លងកាត់ដីធ្ងន់។
ទីណាមើលដោយស្ងៀមស្ងាត់។
ចក្ខុវិស័យបានផ្លាស់ប្តូរ។
ដើមឈើវ័យក្មេងមួយបានពត់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងព្យុះ។
ទីណា៖
"វានឹងបាក់ហើយ!"
ដើមឈើ៖
"មើលឲ្យច្បាស់"។
ព្យុះបានស្ងប់ស្ងាត់។
ដើមឈើវ័យក្មេងឈរខ្ពស់ជាងមុន ឫសកាន់តែជ្រៅ។
ដើមឈើ៖
"ការតស៊ូធ្វើឱ្យឫសរឹងមាំ"។
ទឹកមុខរបស់ទីណាកាន់តែទន់ភ្លន់។
ទីណា (ស្ងាត់ៗ)៖
"ខ្ញុំឈប់ជួយយាយខ្ញុំនៅក្នុងសួនច្បាររបស់គាត់... ព្រោះវាពិបាកណាស់"។
ភ្នែករបស់ដើមឈើបានស្រទន់។
ដើមឈើបង្ហាញនិមិត្តមួយទៀត — ទីណាសើចពេលកំពុងដាំគ្រាប់ពូជជាមួយជីដូនរបស់នាង។
ដើមឈើ៖
"តើអ្នកចាំសេចក្តីរីករាយនេះទេ?"
ទីណាញញឹមតិចៗ។
ទីណា (ខ្សឹបប្រាប់)៖
"ខ្ញុំហត់នឿយណាស់... ប៉ុន្តែខ្ញុំសប្បាយចិត្ត"។
ដើមឈើ៖
"ការខិតខំធ្វើការដុះលូតលាស់ច្រើនជាងសួនច្បារទៅទៀត"។
ទីណា ឈរដោយមានការតាំងចិត្ត។
ទីណា៖
“ខ្ញុំក៏ចង់បានឫសរឹងមាំដែរ”។
ដើមឈើញញឹមដោយមោទនភាព។
ព្រឹកបន្ទាប់ ទីណាភ្ញាក់ពីព្រលឹម។
នាងដើរទៅសួនច្បារ។
ទីណាធ្វើការយ៉ាងលំបាក — ជីកដី ដាំដំណាំ ស្រោចទឹក។
ញើសហូរលើថ្ងាស… ប៉ុន្តែមានស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់នាង។
ច្រើនសប្តាហ៍កន្លងផុតទៅ។
សួនច្បារពោរពេញដោយផ្កា និងបន្លែ។
ជីដូនរបស់នាងឱបនាង។
ទីណាត្រឡប់ទៅព្រៃវិញ។
ដើមឈើឈរស្ងៀម… គ្មានមុខភ្លឺចែងចាំងទេ។
ប៉ុន្តែទីណាញញឹម។
ទីណា (ដោយស្រទន់)៖
"ខ្ញុំយល់ហើយឥឡូវនេះ"។
សំឡេងបន្ថែម៖
ការខិតខំប្រឹងប្រែង និងការលះបង់ផ្តល់ឱ្យជីវិតនូវសេចក្តីរីករាយដ៏ផ្អែមល្ហែមបំផុត។
កាមេរ៉ារំកិលឡើងលើទៅរកពន្លឺព្រះអាទិត្យឆ្លងកាត់ស្លឹកឈើ។
No comments:
Post a Comment